نه، و اصلاً نکته همین است. دستگاه‌ها فقط به یک شبکه‌ی وای‌فای وصل می‌شوند. همه چیز — مسیریابی، محدودیت حجم، تونل پروکسی — روی برد انجام می‌شود. هیچ‌وقت چیزی روی دستگاه کاربر نصب نمی‌شود و چیزی برای تنظیم‌کردن نیست. این شامل دستگاه‌هایی هم می‌شود که اصلاً نمی‌توانید روی آن‌ها چیزی نصب کنید: تلویزیون، کنسول، پرینتر، دوربین.
۱۰ تا ۲۰ مگابیت در مسیریابی ساده، ۳ تا ۱۲ مگابیت از داخل تونل، بسته به تراشه. جدول کامل.
برای مرور وب، پیام‌رسان و ویدیوی HD روی یکی‌دو دستگاه کافی است. برای خانه‌ای پر از استریم کافی نیست. یک میکروکنترلر دارد رمزنگاری را انجام می‌دهد.
حدود ۸ تا ۱۰ دستگاه می‌توانند متصل شوند. اینکه چند تا می‌توانند هم‌زمان فعال باشند سؤال دیگری است و به PSRAM بستگی دارد: تقریباً ۱ تا ۳ بدون آن، ۳ تا ۵ با آن. معمولاً سقف وای‌فای آن چیزی نیست که اول به آن می‌خورید.
یک ESP32-S3 با ۸ مگابایت PSRAM (مدل N16R8). حدود ۸ دلار. مقایسه‌ی کامل.
فقط روی ESP32-C5 که تنها تراشه‌ی خانواده با رادیوی ۵ گیگاهرتز است. بقیه فقط ۲.۴ گیگاهرتز هستند — یک واقعیت سخت‌افزاری، نه محدودیت فریمور.
کار می‌کند: VLESS و Trojan، روی TLS یا WebSocket.
پارس می‌شود ولی هنوز وصل نمی‌شود: Shadowsocks و VMess. لینک‌هایشان وارد می‌شود و در فهرست با برچسب «هنوز پشتیبانی نمی‌شود» می‌آید. تلاش برای استفاده با خطای تمیز شکست می‌خورد، نه اینکه بی‌صدا ترافیک شما را رمزنشده بفرستد.
پشتیبانی نمی‌شود: REALITY و XTLS. این‌ها به یک دست‌دادن TLS سفارشی نیاز دارند که روی این سخت‌افزار یک پروژه‌ی تحقیقاتی است، و نوشتن «به‌زودی» برایشان بی‌صداقتی بود.
بله — و این یکی از مفیدترین چیزهای اینجاست. هر حساب سیاست مسیریابی خودش را دارد: تونل، مستقیم، یا مسدود. تلویزیون مستقیم، لپ‌تاپ از تونل، مهمان با سقف ۲ گیگابایت — همه هم‌زمان روی یک هات‌اسپات. هیچ اپ VPN روی گوشی نمی‌تواند این کار را بکند.
به‌صورت پیش‌فرض ترافیک متوقف می‌شود. این کلید قطع اضطراری است و روشن است چون نشتی‌ای که متوجهش نشوید بدتر از قطعی‌ای است که ببینید. اگر ترجیح می‌دهید به اتصال مستقیم برگردد، در بخش Proxy خاموشش کنید.
بله، اگر واقعاً بخواهد — و بهتر است این را بدانید.
شمارش حجم به این دلیل کار می‌کند که دستگاه‌ها از سرور DNS ای استفاده می‌کنند که همین روتر به آن‌ها می‌دهد. دستگاهی که عمداً روی رزولور دیگری تنظیم شود — مثلاً 8.8.8.8 دستی وارد کند یا DNS-over-HTTPS را روشن کند — آدرس‌های واقعی می‌گیرد و از طریق NAT ساده به اینترنت می‌رسد، بدون اینکه از بخشی از روتر که بایت‌ها را می‌شمارد عبور کند.
این کاری نیست که کسی تصادفی انجام دهد، و مهمانی که به هات‌اسپات شما وصل می‌شود درست شمرده می‌شود. ولی اگر برای کسانی سهمیه می‌گذارید که انگیزه دارند بیشتر از سهمشان بگیرند، این اعداد را معیار مصرف عادی بدانید نه مرزی که در برابر کسی که عمداً دورش می‌زند مقاومت کند.
راهکاری که همین امروز کار می‌کند: به آن‌ها حسابی بدهید که سیاست مسیریابی‌اش پروکسی باشد و کلید قطع اضطراری روشن بماند. آن‌وقت کلاینتی که DNS را دور بزند به یک آی‌پی خام می‌رسد، و اتصال به آی‌پی خام رد می‌شود نه اینکه بی‌صدا عبور کند.
فیلترکردن درست این ترافیک در نقشه‌ی راه است.
بله. هر بایت از رله‌ی روتر رد می‌شود و همان‌جا شمرده می‌شود — نمونه‌برداری یا تخمین نیست.
دو نکته‌ی صادقانه: شمارنده‌ها به‌جای دائمی، دوره‌ای روی فلش نوشته می‌شوند، پس یک قطع برق می‌تواند چند ده مگابایت آخر را از بین ببرد؛ این عمدی است تا فلش نسوزد. و دستگاهی که حسابش آدرس مک ندارد قابل تطبیق نیست، پس چیزی به حسابش نوشته نمی‌شود.
برنامه‌هایی که مستقیم به یک آی‌پی خام بدون جستجوی DNS وصل می‌شوند رد می‌شوند، نه اینکه از کنار تونل عبور داده شوند. این حالت شکست امن است: عبور دادنشان دقیقاً همان ترافیکی را نشت می‌داد که خواسته بودید از تونل برود. اگر می‌خواهید کار کند، آن دستگاه را روی مستقیم بگذارید.
نه. تنظیمات، حساب‌ها و شمارنده‌ها در بخش جداگانه‌ای از فلش هستند که به‌روزرسانی به آن نمی‌نویسد. --erase را وقتی بزنید که واقعاً برد تمیز می‌خواهید.
با --erase دوباره فلش کنید. رمز بازیابی و راه نفوذ پشتی وجود ندارد.
در این نسخه نه. ESP32 کلاسیک سخت‌افزارش را دارد — یک MAC اترنت داخلی که هیچ تراشه‌ی دیگری در این خانواده ندارد — و پشتیبانی‌اش در نقشه‌ی راه است.
بله. تونل را خاموش بگذارید و یک روتر وای‌فای با محدودیت حجم برای هر کاربر دارید. این خودش یک محصول کامل و مفید است.
فریمور به‌صورت باینری و تحت لایسنس MIT منتشر می‌شود. سورس در یک مخزن خصوصی در دیباچین است.
این‌ها عکس‌های واقعی از خود پنل هستند — همان HTML که فریمور سرو می‌کند، رندرشده در یک مرورگر واقعی روی API واقعی. ماکاپ نیستند.